Δευτέρα,

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ ΗΛ. ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ
(για ενημερωτικά μηνύματα)
καταχωρήστε τον πιο πάνω κωδικό:

Σεβόμαστε τη μυστικότητα των προσωπικών δεδομένων σας! Τα στοιχεία επαφής θα χρησιμοποιηθούν για λόγους αποστολής αυτού του μηνύματος μόνο, δεν θα αποθηκευτούν αλλά ούτε και θα μοιραστούν σε τρίτους.

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
Πρόληψη, Παρέμβαση και αντιμετώπιση των μαθησιακών Δυσκολιών από τη νηπιαγωγό και τον εκπαιδευτικό στο Νηπιαγωγείο και στις Πρώτες Τάξεις του Δημοτικού

Οι προτάσεις που ακολουθούν αναφέρονται σε όλο το φάσμα των μαθησιακών ιδιαιτεροτήτων και όχι αποκλειστικά και μόνο στη δυσλεξία, δεδομένου ότι αρχίζουμε να μιλάμε με σχετική βεβαιότητα γι’ αυτή την Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία μόνο μετά την ηλικία των 8,5-9 χρόνων.

  1. Ενισχύστε τις λειτουργίες και το συντονισμό των λεπτών κινήσεων του παιδιού, με παιχνίδια και ασχολίες που απαιτούν συντονισμένη κίνηση ματιού, χεριού και δακτύλων, και οι οποίες αφορούν τον οπτικο-κινησιακό ή το γραφο-κινησιακό συντονισμό (δεξιότητες απαραίτητες για τη γραφή). Για παράδειγμα:
    • Ζητήστε από το παιδί να μαζεύει μικρά αντικείμενα όπως: κουμπιά, ρύζι, μικρές πετρούλες και βότσαλα.
    • Αναθέστε του ασχολίες που απαιτούν:

      • Να χειρίζεται το ψαλίδι, π.χ. να κόβει μια ευθεία γραμμή χαραγμένη σε μαλακό χαρτόνι
      • Να περνά μεγάλες χάντρες σε κλωστή με χοντρή βελόνα.
      • Να ράβει μεγάλα κουμπιά πάνω σε μαλακό χαρτόνι ή τσόχα
      • Να χωρίζει μικρά κουμπάκια κατά χρώματα ή
      • Να γεμίζει και ν’ αδειάζει χαλίκια / ρύζι / μακαρονάκια μέσα σε διαφορετικά δοχεία.


      Όλες αυτές οι ασκήσεις δυναμώνουν το μυϊκό σύστημα των δακτύλων, διευκολύνοντας τη σωστή λαβή του μολυβιού, ενώ συγχρόνως, ενεργοποιούν και εκπαιδεύουν το οπτικό σύστημα του παιδιού στην οπτική αλληλουχία και οπτική αντίληψη και διάκριση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να «εκπαιδεύεται» το παιδί στον οπτικο-κινησικό συντονισμό και, ειδικότερα, στην προγραφική δεξιότητα.
      Παράλληλα με την ενίσχυση του οπτικο-κινησιακού συντονισμού, που ανάγεται στη λεπτή κινητικότητα, μπορούν να ενισχύσουν και γνωστικές διεργασίες όπως:
    • Η σειροθέτηση, π.χ. να τοποθετεί τις πετρούλες πάνω σε μια ευθεία γραμμή.
    • Η ομαδοποίηση και ταξινόμηση, π.χ. να βάλει όλα τα μακαρονάκια μαζί μέσα στο πιάτο, όλα τα σπυριά του ρυζιού μαζί στο φλιτζάνι κ.λ.π.
  2. Για το συντονισμό των μεγάλων κινήσεων (αδρή κινητικότητα) του παιδιού και την εκπαίδευση του στη χωρο-κατεύθυνση και στον προσανατολισμό, καλές ασκήσεις είναι:
    • Ο χορός με «συγκεκριμένα» βήματα, π.χ. Ένα βήμα δεξιά, ένα αριστερά, κατόπιν ένα αριστερά, κατόπιν ένα αριστερά, δύο δεξιά, μπρος πίσω κ.ο.κ. Καλύτερα στο στάδιο αυτό να αποφύγετε το μπαλέτο ή τους δημοτικούς χορούς, γιατί οι χοροί αυτοί απαιτούν συγχρονισμένη κίνηση με άλλα παιδιά και με το ρυθμό της μουσικής. Ωστόσο, όπως πάντα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις!
    • Ρυθμικό βάδισμα με μουσική, έτσι ώστε το παιδί να βαδίζει με ρυθμό – εν-δύο, εν-δυο - να έχει το σώμα του στη σωστή φορά, και να κινεί ρυθμικά τα χέρια του πλάι στο σώμα του (αν θέλετε, χρησιμοποιήστε μουσική παρελάσεων, γυμναστικής, αεροβικής κ.λ.π.)
    • Πηδηματάκια επιτόπου ή μέσα κι έξω από ένα στεφάνι ή με το σχοινάκι, ή μέσα κι έξω από μια γραμμή σχεδιασμένη στο πάτωμα.
    • Πάσες με την μπάλα – να πετά κάποιος την μπάλα στο παιδί για να την πιάσει, να περιμένει τη σειρά του, να πετά το ίδιο την μπάλα σε κάποιον τρίτο ή σε κάποιο συγκεκριμένο στόχο, χαμηλά ή ψηλά, μέσα και έξω από ένα καλάθι. [Το «παιχνίδι» αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί και σαν άσκηση μεταφοράς δεξιοτήτων (“transfer of cognitive skill”) (Singley & Anderson, 1989), εξασκώντας, για παράδειγμα, το παιδί στον προφορικό διάλογο: «πάσα» από ακροατή σε ομιλητή και τούμπαλιν].
      Επίσης, μια πολύ καλή άσκηση είναι το κολύμπι. Ωστόσο, σε περιπτώσεις σοβαρών δυσκολιών στην αδρή κινητικότητα, το παιδί θα πρέπει να εξεταστεί πρώτα από παιδονευρολόγο και να ακολουθήσει η προτεινόμενη θεραπευτική αποκατάσταση, η οποία παρέχεται συνήθως από ειδικευμένο εργοθεραπευτή.
  3. Στο νηπιαγωγείο το παιδί εισάγεται στο προ-αναγνωστικό στάδιο. Ακούγοντας να του διαβάζει το παραμύθι η νηπιαγωγός, μαθαίνει πώς να συμπεριφέρεται ως αναγνώστης. Μαθαίνει δηλαδή:
    • Πώς να κρατά το βιβλίο
    • Πώς να γυρνά τις σελίδες
    • Πώς χρωματίζεται η φωνή
    • Πώς πρέπει να «χειρίζεται» το βιβλίο.


    Ταυτόχρονα, το παιδί εξοικειώνεται με τους διάφορους χαρακτήρες των τυπωμένων γραφημάτων, μαθαίνει πώς είναι η δομή μιας ιστορίας: τους κύριους χαρακτήρες, τους σκοπούς τους, τις διαμάχες τους, τις αντιδράσεις και κάνει ερωτήσεις στο «ακροατήριο» του.

    Έρευνες στη Μ. Βρετανία βρήκαν ότι 95% των δασκάλων παραδέχονται ότι διδάσκουν στο παιδί πώς να αποκωδικοποιεί το νόημα των όσων διαβάζει υπό την προϋπόθεση ότι, προηγουμένως , το παιδί έχει ήδη κατακτήσει την αναγνωστική δεξιότητα. Πιστεύουν, δηλαδή, ότι, αφού το παιδί γνωρίζει το μηχανισμό αποκωδικοποίησης των λέξεων είναι και σε θέση να κατανοεί αυτά που διαβάζει. Τα παιδιά, όμως, χρειάζεται να μάθουν επίσης και πώς να αποκωδικοποιούν το νόημα των όσων διαβάζουν. Άλλες ασχολίες που προετοιμάζουν το παιδί για ανάγνωση και, συγκεκριμένα, την αποκωδικοποίηση των γραμμάτων είναι οι εξής:
    • Να παρατηρεί και να περιγράφει εικόνες ενώ τις βλέπει
    • Να πει τι θυμάται από μια εικόνα που μόλις περιεργάστηκε, αλλά δε βλέπει
    • Να βρει τι είναι λάθος σε μια εικόνα ή τι λείπει από μια εικόνα
    • Να βρει ποια είναι η σωστή σειρά που πρέπει να τοποθετηθούν διάφορες εικόνες.

Όλες οι παραπάνω ασχολίες βοηθούν στην επεξεργασία ευχάριστων και «διασκεδαστικών» οπτικών ερεθισμάτων ενώ, παράλληλα προετοιμάζουν το παιδί για την επεξεργασία και απομνημόνευση των γραφημάτων (άλλη μία προσέγγιση βασισμένη στο σύστημα μεταφοράς δεξιοτήτων).

 

Επόμενη Σελίδα

Παιδίατρος Portal
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ
γονείς, εκπαίδευτικοί & άλλοι ενδιαφερόμενοι
Τι ΔΕΝ είναι δυσλεξία
ΟΡΑΜΑ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΔΥΣΛΕΞΙΑΣ
Μια κοινωνία, όπου τα άτομα με Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία/Δυσλεξία αναπτύσσουν τις ικανότητες τους και βιώνουν ένα ευτυχισμένο παρόν και ευοίωνο μέλλον.
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ...
...στους δασκάλους και στους γονείς των μαθητών με δυσλεξία και σε όσους είναι ανάγκη να βελτιώσουν την ενσυναίσθησή τους για τους δυσλεκτικούς μαθητές.